Τοσος καιρος και δεν εκανα τιποτα

και τα πιο ωραια εφυγαν γρηγορα

η θλιψη μοιαζει να τα εχει ποτισει

καμια φορα αναρωτιεμαι τι ειναι φυση

η φυση μου ειναι να ειμαι ενα τιποτα

να γυρναω να πηδαω

να ειμαι καλα με ολους

και αν δεν ειμαι θα το ξεχναω

ετσι σπαταλησα και σπαταληθηκα

σε οσους με αγαπησαν φερθηκα ανηθικα

ποτε δεν με περασε ποιος ειναι ο στοχος

και ομως χτυπηθηκα μα

δεν ειμαι ο πρωτος

σαν το χωμα που πεφτει μεσα απ τα δαχτυλα

προσπαθησα καποτε μα δεν τα καταφερα

και ολα σταματησαν στην ιδια ωρα

μου εδωσε ο διαβολος τα δυο μου ποδια

τωρα αισθανομαι να με τυλιγει το κυμα

η απεραντη ανοησια που με εκανε θημα

απλα με ξεβρασε στην αμμο σαν πτωμα

τοσο ηλιθιος ειμαι που την πιστευω ακομα

ειναι μια αποφαση που πρεπει να παρω

να αλλαξω τωρα ή να εξακολουθω να τρενάρω

ειναι μικρη η αποσταση απο τα ποδια στο κεφαλι

μα μοιαζει τοσο μεγαλη οσο η γη απο τον αρη (k.bhta-γκαου μπιου